Bewustzijn vergroten = (jouw) grenzen verkennen

- Be that Hero -

Het hele doel van het menselijk leven is om het ultieme bereik toe te passen. Niet het dwangmatig (na)doen wat anderen doen, maar omdat we anders diep van binnen geen voldoening voelen. Telkens als we een (zelfopgelegde) grens verleggen in ons leven, transformeert de wetende of gelovige (slapende) geest weer (even) in een strevende, geïnteresseerde en levendige geest. Ons ultieme bereik toepassen gaat dus niet over het repareren van de omstandigheden, maar over het naar binnen (kunnen) richten in alle situaties. 

Het innerlijke contact is namelijk contact met een onuitputbaar grote intelligentie dat ons niet vertelt wat wij zouden willen, maar alles vertelt wat we werkelijk nodig hebben. Hiermee ervaren we dat wakkere besef van een compleet bestaan in al haar facetten - mentaal, emotioneel, fysiek en spiritueel. Leven zodat jij precies bent als het enige doel van het hele leven, namelijk het leven ervaren vanuit zijn volledige diepte en dimensie.

Hoe dieper je betrokken bent met leven, des te completer jouw ervaringen zullen zijn. De woorden spiritualiteit, yoga en zen betekenen juist die volledige betrokkenheid toepassen, niet terugtrekken van leven.

Een (intern) platform ontwikkelen als basis van de immense menselijke intelligentie*?

Zonder dagelijks portie focus is ons menselijk denken onhandelbaar (monkey-mind) en mist onze intelligentie een stabiel platform. Zonder stabiliteit gaat het woekeren en tegen onszelf inwerken, met onrust en stress als gevolg. Door regelmatig de focus op het innerlijke te richten, ontdekken we onszelf en wat we ten diepste willen en dit zetten we vervolgens scherp op het netvlies.

We kunnen zo werkelijk alles creëren, als we daarbij voornamelijk genieten zonder te worden wat we denken (niet te persoonlijk en te serieus worden).

* Intelligentie is niet ons geheugen ( geheugen drukt het onthouden van het verleden uit ) !

Een "held" zijn gaat dus niet percé over iets doen wat anderen heldhaftig vinden


De held is geheel vrij van enige twijfel of verwachting en is daarmee absoluut betrokken met alles dat hij aanraakt. Een absolute extase vrij van alles. Mensen hebben van nature dit streven (welzijn) in zich, maar velen zijn hierbij het product geworden van hun eigen conclusies, normen en hun verleden. Hiermee hebben ze het buitenklimaat gefixeerd, maar hoe zit het met het binnenklimaat?

Als je nu niet vredig, vreugdevol en extatisch bent, besef dan dat je met je leven nog niet de juiste dingen hebt gedaan (hoewel deze dingen wel nodig bleken te zijn om te komen waar je nu bent. Niets was voor niets, maar hoe ga je nu verder?) Het ultieme doen gaat niet over het aangaan van grote uitdagingen, maar juist over alle kleine dingen die precies overeen komen met jouw basis, jouw aard. De vreugdevolle beleving die daaruit voorkomt vertelt iets over jouw betrokkenheid. Je bereikt hier dus geen doelen mee, maar het is de basis waar je steeds mee begint.

Als je kunt voortgaan op een manier die overeenkomt met wie je bent (binnenklimaat verkennen), is het dan nodig geluk na te streven? En als je beseft dat geen enkele situatie uiteindelijk zal verlopen volgens jouw wil en dat geen enkel persoon precies zal doen zoals jij dat wilt, wanneer geef je dan op?